استاد مصطفی حسینی طباطبایی دامت برکاته

حُکم و علم موسی ع﴿وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَاسْتَوَى آتَيْنَاهُ حُكْمًا وَعِلْمًا وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ﴾این آیۀ شریفه دربارۀ موسی ع آمده است و میxadفرماید: «چون (موسی) به توانمندی خود رسید و استوار گشت، او را حُکم و دانش دادیم و نیکوکاران را چنین پاداش میxadدهیم». نظیر همین آیۀ کریمه را (با حذفِ: وَ استَوی) در سورۀ مبارکۀ یوسف(1) ملاحظه میxadکنیم که با وی پیوند دارد. برخی از مفسّران قرآن، این بخشش خداوندی را مربوط به زمان پیشxadاز نبوّت موسی ع دانستهxadاند، به قرینۀ آنکه ماجرای بعثت موسوی در چند آیۀ بعد قرار گرفته است ازاینرو ابوجعفر طبری ازقول مجاهد آورده که گفت: «الفِقهُ وَالعَمَلُ قَبلَ النُّبُوَّة»(2) (بدو فهم و کردار نیک، پیشxadاز پیامبریش دادیم). شیخ طبرسی در «مجمعxadالبیان» دو قول را دراینباره گزارش نموده ومیxadنویسد: «فَعُلِّمَ مُوسی وحُکِّمَ قَبلَ أن یُبعَثَ نَبِیّاً. وَقِیلَ: نُبُوَّةًوَعِلماً»(3) (به موسی ع، علم و حُکم داده شد، پیشxadاز آنکه به نبوّت مبعوث گردد. و گفته شده که مراد، دادن نبوّت و علم است). شیخ ابوالفتوح رازی در تفسیر «روح الجنان» تنها بر قول به نبوّت بسنده نموده استاد مصطفی حسینی طباطبایی دامت برکاته...

فرجام بدکاران!﴿أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ كَانُوا أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَأَثَارُوا الْأَرْضَ وَعَمَرُوهَاأَكْثَرَ مِمَّا عَمَرُوهَا وَجَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ * ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَكَانُوا بِهَا يَسْتَهْزِئُون﴾آیۀ شریفۀ أخیر را برخی از مترجمان بدینصورت ترجمه کردهxadاند: «سپس سرانجام کسانی که اعمال بد مرتکب شدند بهxadجایی رسید که آیات خدا را تکذیب کردند و آن را به مسخره گرفتند(1)». مترجم دیگر مرقوم داشته است: «سپس سرانجام کسانی که کارهای بد کردند، این شد که آیات خدا را دروغ انگاشتند و بدانها استهزاء کردند(2)» دیگری میxadنویسد: «آخر، سرانجام کار آنان که بسیار به اعمال زشت و کردار بد پرداختند، این شد که به حق کافر شده و آیات خدا را تکذیب و تمسخر کردند(3)».این ترجمهxadها با سیاق و مفهوم آیۀ شریفه چندان سازگار نیست ازاینرو معظم مفسّران شیعه و سنّی از آن اعراض نمودهxadاند. خدایتعا استاد مصطفی حسینی طباطبایی دامت برکاته...